تقدیم به استاد بزرگوارم دکتر شکرایی

(ایشان بیشتر متون عرفانی را تدریس میکنند)

بایاد تو شمیم بهاران رسیده است

عطرنسیم ولاله وریحان رسیده است
عیسای مهربان منی کز لبان تو
روحی دوباره برتن بیجان رسیده است
در محضرنگاه تو ای سالک طریق
گویا دلم به روضه ی رضوان رسیده است
چونان دیوژنی که دلت درهوای دوست
تاکوچه های خالی انسان رسیده است
آتش بزن به خرمن زهد ریایی ام
آتش، دلم به حلقه رندان رسیده است
"هرگزنمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق"
من زنده ام که عشق به این جان رسیده است
مثل گیاه خشک کویری که درعطش
تاقطره های آبی باران رسیده است
سجاده ایی زعشق برایم بگستران
من کافری که حال به ایمان رسیده است
روحت تمام قافیه ها راشکسته است
روحت ورای حد رسیدن رسیده است
چیزی ورای حد رسیدن چنانکه تو
چونان پرنده ایی که زبندش پریده است
مریم عابدین زاده