مسلخ عشق + دکلمه با صدای خودم

نه از شهد آن کندوی لبان گُر گرفته

نه از تقدس پیکرت

در سجده سجده بوسیدن هایت

دیگر نخواهم چشید

شراب سرخ دهانت را

و جام ها را خواهم شکست

به رسم نشکستن تمام عهدهای بسته و نبسته با تو

فرو خواهم رفت

در دریای امساک ِ عشق ورزی

و زاهدانه حسرت خواهم خورد

آه

و سکوت خواهم کرد

تمام واژگان ممنوعه را

..

از همین امشب

خامش خواهم کرد

به تنهایی به بستر خویش خواهم رفت

بستری سرد

.

هر چه تو بخواهی

هر چه ...

اینجا حرف قربانی کردن است

در پای الهه ی عشق و زیبایی

اینجا گلوی اسماعیل عشق

زیر خنجر باید های توست

بزن تازیانه بر هوس هایم

خون بریز گلوی عشق را

من خود به مسلخ آمدم

هر چه تو بخواهی

..

پ.ن. دیگر نای باریدنم نیست ... این چشم ها به بوسه ها و نگاه های تو زنده بودند