پشيمانم ...

درون سينه گر مهرت نهان كردم، پشيمانم

بهار زندگاني را خزان كردم، پشيمانم

اگر روزي به جاي بوسه جان دادم، خطا كردم

ندانستم، در آن سودا زيان كردم، پشيمانم

اگر مهر تو را در دل به گرمي ميزبان بودم

و يا لطفي اگر با ميهان كردم، پشيمانم

تو گرگي تيز دندان بودي و دل، گله اي نادان

من غافل اگر گرگي شبان كردم، پشيمانم

كمان، ابرو و مژگان ناوك و چشم تو تير انداز

دل ار آماج اين تير و كمان كردم، پشيمانم

به صحراي جنون ما را رساند كاروان دل

سفر گر همره اين كاروان كردم، پشيمانم

من از بي خانماني رو به شهر هستي آوردم

خطايي گر من بي خانمان كردم، پشيمانم